آیا مغز در اثر تمرین رشد می کند؟

همه ما می‌دانیم که عضلات در اثر تمرینات مداوم رشد می‌کنند و در اکثر مقالات مغز را به یک عضله تشبیه می‌کنند
اما رشد مغز یک افسانه است؟
یا اگر از قسمت‌هایی از آن بیشتر استفاده کنیم رشد فیزیکی بیشتری دارد؟
یا اینکه استفاده بیشتر به طور کلی باعث بهبود عملکرد مغز می‌شود؟

تاکسی لندن

قدرت حافظه و مهارت‌های مسیریابی‌ای که رانندگان تاکسی لندن در طول فرآیند استخدام به دست می‌آورند،
به راستی خارق‌العاده هستند و روان شناسانی را که به یادگیری
درمورد مهارت‌های مسیریایی علاقه دارند، وسوسه می‌کنند.

رشد مغز تاکسی لندن

الینور مگوایر  Eleanor Maguire ، عصب شناس از دانشگاه لندن(UCL)،
پژوهش کاملی را روی رانندگان تاکسی و شیوه اثرگذاری تمرين بر روی مغز انجام داده است.
« مگوایر » در یکی از پژوهش‌هایش درباره رانندگان تاکسی که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد،
مغزهای شانزده راننده تاکسی مرد را با استفاده از ام آر آی بررسی کرد
و آن‌ها را با مغزهای پنجاه مرد در سنین مشابه که راننده تاکسی نبودند، مقایسه کرد.
او به طور مشخص هیپوکمپوس را بررسی کرد
هیپوکمپوس بخش کروی شکل مغز است که در پرورش حافظه نقش دارد.
هیپوکمپوس‌ها هنگام مسیریابی فضایی و حفظ کردن موقعیت چیزها در فضا درگیر می‌شوند

مثلا گونه‌هایی از پرندگان که غذا را در مکان‌های مختلف ذخیره می کنند و بنابراین قادرند موقعیت مکانی هر کدام
از این انبارهای موقت را به خاطر بسپارند نسبت به پرندگانی که غذا را در مکان‌های مختلف ذخیره نمی‌کنند
هیپوکمپوس بزرگتری دارند.
به بیان دقیق‌تر اندازه هیپوکمبوس در دست کم بعضی گونه‌های پرندگان نسبتا انعطاف پذیر است
و در واکنش به تجربیات ذخیره سازی غذا می تواند تا سی درصد رشد کند.

ولی آیا این موضوع در مورد انسانها هم صادق است ؟
مگوایر متوجه شد که بخش بخصوصی از هیپوکمبوس رانندگان تاکسی ( بخش پسین با پشتی آن )
نسبت به سایر افراد آزمایش شونده بزرگتر در ضمن هرچه فرد مدت زمان بیشتری راننده تاکسی بود،
قسمت پسین هیپوکمپوسش بزرگتر بود.

رانندگی سبب رشد مغز است؟

در پژوهش دیگری که مگوایر چند سال بعد انجام داد،
مغزهای رانندگان تاکسی لندن را با رانندگان اتوبوس لندن مقایسه کرد.
رانندگان اتوبوس هم مثل رانندگان تاکسی، کل روز را در اطراف لندن رانندگی می‌کنند
فرق بین این دو گروه از رانندگان در این است که رانندگان اتوبوس همان مسیر مشابه را بارها تکرار می‌کنند
و به این ترتیب هیچ وقت مجبور نیستند بهترین مسیر بین نقطه الف و ب را پیدا کنند.

مگوایر، متوجه شد که قسمت پسین هیپوکمپوس رانندگان تاکسی نسبت
به آن بخش از مغز رانندگان اتوبوس خیلی بزرگتر بود نتیجه روشن این پژوهش این بود
که عامل رشد مغز در قسمت پسین هیپوکمپوس،
نه با خود رانندگی، بلکه به طور مشخص با مهارت‌های مسیریابی لازم برای شغل رانندگی تاکسی ارتباط داشته است.

مغز رشد می‌کند

مگوایر اگر عضلات بازوی بدن سازان را اندازه‌گیری کرده بود،نتیجه خیلی شگفت انگیز نبود.
ولی او اندازه بخش‌های مختلف مغز را اندازه‌گیری کرده بود و نتایج حیرت آور بودند.
حجم قسمت پسین هیپوکمپوس گروهی داوطلبانی که تمرینات رانندگی‌‌شان را برای کسب گواهینامه رانندگی
تاکسی در لندن را ادامه داده بودند و گواهی‌نامه را دریافت کرده بودند.
به طور چشمگیری بزرگتر بود.

از سوی دیگر، هیچ تغییری در اندازه قسمت هیپوکمپوس داوطلبانی که (یا به دلیل توقف تمرینات با به دلیل ردشدن در آزمون‌ها)
موفق به کسب گواهینامه نشده بودند با افراد آزمایش شونده‌ای که هیچ ارتباطی با برنامه آموزش رانندگان تاکسی نداشتند، مشاهده نشد.
سال‌ها تلاش برای بیش تر کردن دانش باعث افزایش دقیقا آن بخشی از مغز شده بود
که مسوول مسیریابی از جایی به جای دیگر بود. پژوهش مگوایر  که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد
شاید مهمترین مدرکی است که نشان می دهد

مغز انسان در واکنش به تمرین شدید رشد می‌کند و تغییر می‌یابد

علاوه بر این، پژوهش به روشنی نشان می دهد که نورون‌ها
و بافت‌های اضافی موجود در قسمت پسین هیپوکمپوس دارندگان گواهی‌نامه
رانندگی تاکسی مبنای افزایش توانایی‌های آنها در مسیر یابی است، می‌توانید قسمت پسین هیپوکمپوس رانندگان تاکسی لندن را معادل عصبی
بازوها و شانه های کاملا پرورش یافته ژیمناست‌های مرد در نظر بگیرید. سال‌ها تمرین روی دارحلقه، خرکِ پارالل وحرکات زمینی ژیمناستیک باعث
پرورش عضلاتی شده‌اند که برای انجام حرکت‌های مختلفی که روی این دستگاه‌ها انجام می شونده کاملا مناسب‌ا‌ند.
در واقع این عضلات، ژیمناست را قادر به انجام حرکات ژیمناستیک مختلفی می‌کنند
که در شروع تمرین اساسا قادر به انجامشان نبود .

قسمت پسین هیپوکمپوس رانندگان تاکسی هم به همین خاطر  حجیم شده‌اند . ولی با بافت مغز، نه تار عضلاتی .